12/5/2008 - büyükinsan.
seviş yolcu-
büyük sözler söyle
ve hemen ayrıl
uçurumlar birleştirir
yüksek tepeleri..
(cemal süreya..)

Bir kriz anı sonrası..gözlerimi açtığımda,ellerime batan kırıkları görüyorum..kaçıncı ayna bu kırdığım?..kalkıyorum,bir duş alıyorum,bornozu fırlatıp orta yere,saçlarımı sıkı sıkı toplayıp en temiz elbiselerimi giyiyorum..ufak bir çantaya bir kaç makyaj malzemesi,Gorki’nin Ana kitabını,diş fırçamı ve tüm paramı doldurup çıkıyorum..bembeyaz olmuş yüzüme bakıyor komşular,hızlı adımlarla sorularına cevap vermeden taksi durağına yöneliyorum..
-havaalanına gidebilir miyiz?..
Hala ne kadar kibar kalabildiğimi düşünüyorum,bunca yokluk,acı,sefalet içinde yine de küfür etmiyorum Istanbul trafiğine.Taksimde bir turistle tanışmıştım,sırtında çantası dünyayı geziyordu..Aç kaldığında çalışıyordu ve ancak karnını doyurmaya yetecek kadar parası oluyordu.yarım yamalak bir ingilizceyle sordum;
-mutlu musun?...
-ailem çok zengin,isteseydim en iyi okullara gidebilir,harika bir yaşam sürebilirdim.
Oysa şimdi ölsem,beni nereye gömerler onu bile bilmiyorum,ama bu hayatı ben seçtim
Bu yüzden çok mutluyum.sen?..
-bu hayatı ben seçmedim.
Aklıma gelen anlara bir son verdim ve radyonun sesini açmasını istedim,bir sigara yaktım ve yolu izledim.
Sigara bitmeden,gelmiştik Alana.üstümdeki tüm metal eşyaları çıkarıp geçtim güvenlikten
Ve bingo,piercingim öttü!..insanlara bunu anlatamamanın sıkıntısıyla yürüdüm gişelere..
-ilk uçağa bir bilet.
-ilk uçak,akşam
-farketmez,gidecek başka yerim yok,beklemek zorundayım.
Inanamıyorum,bilet elimde..yarın sabah gözlerimi açtığım şehir başka olacak,yanımda sevdiğim adam.şimdilik pekte önemi yok okulun,işin.ya dondururum ya tekrar girerim sınavlara.ama haber vermeliyim değil mi,akşam beni karşılamalı.
Telefonu elime alıyorum ve bilindik numarayı hızlıca giriyorum;
-akşam ordayım!..
-gelme..diyor.
Neden diye sormuyor.
-peki,diyorum
Neden diye sormuyorum.
Geldiğimden daha perişan bir şekilde çıkıyorum dışarı,dünya başımın üstünde,başım benim üstümde dönüyor.güvendiğim birini alıyorum,bilirsiniz insan güvendiği adamlara aşık olamaz,aşık olduklarına güvenemez.
-Atatürk havalimanındayım,gelebilir misin?..
-20 dakkaya kadar ordayım.
-o kadar dayanamayabilirim,çabuk ol.
Beraber eve dönüyoruz.tüm dağıttıklarımı topluyor,eşyalarımı yerleştiriyor,halıları temizliyor
Yüzümü yıkıyor ve bir şarap seçiyor vitrinden.yeni aldığı bir filmi izliyoruz,
O da neden diye sormuyor.gelir geçer hallerime alışık,genel geçerlerimin üstündeyse hiç durmuyor.
Uyandığımda,gitmiş olduğunu farkediyorum.
Beni bir uçağın kavuşturacağı diğer adamı ise hiç aramıyorum,hiç aramıyor.
Hattımı çıkarıp kırıyorum ve ezbere bildiğim numarayı aramamak için telefonun fişini koparıyorum.
Günlerce kitap okuyorum,film izliyorum,yazıyor ve içiyorum.tüm komunist yazarları,milliyetçi şairleri,osmanlı padişahlarını ezberliyorum..
Aylar sonra bir mektup geliyor..yeniz yazmış..ya yeni hatırlamış ya yeni unutmuş..
Mektup kargoyla geliyor çünkü.
;
….sana hiç soru sormadım şimdiye kadar,beni neden sevdiğini, ,neden sadece ben seviyorum diye saçlarını boyattığını,beni özlediğini,kıskandığını,
Kendine özgürlük payı bırakmadan beni özgürleştirdiğini,bunca özel insan arasında beni nasıl bu kadar öznel kılabildiğini.
Ve en son neden gelmek istediğini.hiç sormadım.
Içindeki kocaman bir kadın olduğuna inandığım korkak bir çocuksun,tüm dünya sadece senin omzundaymış gibi yaşıyorsun hayatı,ya çok havadasın ya yerin dibinde.yetişemiyorum hızına,kararlarına,fikirlerine.anarşist söylemlerinle dünyaya kafa tutarken,kendinden kaçıyorsun..
Kaçıyorsun,evet!..nerde bir zorluk görsen,gitmek istiyorsun,başka şehirlere,başka insanlara başka dillere.savaşmayı bilmiyorsun,çocuğum.ölecek sanıyorsun kendini,cephelerin hep terkedilmiş..kan dökülür,kuşatılır sınırların ama bilmelisin çocuğum,sağ kalmakta bir ihtimal.
Sana gel deseydim,gelecektin.oysa sen hiç bir zaman geçmişini silemezsin bu yüzden bir geleceğimiz olmayacaktı,nerde sıkışıp kalacaktık düşündün mü?...ailen,okulun,arkadaşların alıştığın tüm hayatı bırakıp gelirken,aklın kalacaktı ardında.
Seni tanıyorum,mutsuz olacaktın ve beni sorumlu tutacaktın,bana kızacaktın
Hep seni sevdiğimden diyecektin.
Ve beni bırakıp kaçacaktın bu sefer de.
Sen hayatındaki kimseyi amaç olarak göremezsin,ama bırak bahanen olsaydım bile
Savaşman için olsaydım,
Kaçman için değil..
Sana,’aşk olsun’demeyi,içinde sen olan aşklar dilemeyi çok isterdim,
Ama mümkün değil artık…
Yine de bilki,
Hiç bir ayrılık bana bu derece acı vermedi….
Mektup bitti,
Yüzümü buz ısırdı sanki.
Durdum ve düşündüm.haklıydı..ne cevap yazdım ne haber verdim.
Ne de nasıl olduğunu bilmek istedim..
O bileti hiç atmadım,
Hiç gitmedim o şehre.hiç unutmadım O’nu..
Beni tek tanıyan,tek öğrenen
Ve herşeyimi bildiği halde sevip,
Herşeyiyle karşıma dikilen tek adam olduğu için
O’nu hep sevdim..
…………………………………………………………………………………………….
Doğum günün kutlu olsun..
|