Annem Beni Hep Erken Çağırır

Ben aslında sana kızmıyorum, kendime kızıyorum. Nasıl da inanıyoruz biz kadınlar, biiz insanlar ;seni seviyorum lafına. Ulan iki kelime işte. Nasıl değiştirir canım düzenini? Nasıl bozar ayarını, dengesiz misin sen? Ah hayır sadece safsın. Ama inanılmaz zeki duruyorsun sanki dağıtacakmışsın gibi. Ama kaçıp kaçıp tuvalette ağlıyorsun, açıp musluğun sesini!

Bildiğin yalnızsın kızım sen. Yapayalnız! O kadar inandın ki her söylenene, her şeyi o kadar çok söyledin ki..sonunda bir kuyuya atıverdiğin oldun sırtından itip..

o kadar o kadar çok sevdim ki seni, sahiden göğsüm sıkışıyor. Birazdan birazdan ölcekmişim gibi. Bir kalp krizi mesela, bir damar kesiği, belki Birkaç kutu ilaca ne dersin? Hangisi benim için sancısız olur? En çok hangisine üzülürsün bebeğim, hadi söyle! Ah hepsine üzülürsün sen, ölümüm elinden olmadı ya!

Ama iyi yaptın. Her aşkın sonunda bir öllü bulunur zaten. Ama katil asla yargılanmaz, ceza görmez, idama mahkum edilmez! Ama bak konuşma yarısında kesilebilir, kızmaca yok? Çünkü tam şuan cümlelerimi toparlayamıyorum, yanlış yazacağım diye de ödüm kopuyor! Türkçem her zaman iyidir ama telaffuzum kötüdür. Ben aşk derim sen meşk anlarsın, ben söz derim sen dönmek anlarsın, ben sana seviyorum derim, veriyor musun diye sorarsın? Dedim ama telaffuzum kötüdür..
sen kusursuzsun tıpkı yunan heykelleri gibi. Tenin pürüzsüz, omuzların geniş, gözlerin çimen gibi,
gamzelerin desen evim gibi. Koşup oynayasım geliyor.. koşarken, düşüyorum..

saat kaç olmuş yine? Yarın erken kalkmam lazım.bunu her gece yatmadan kendime dokuz kere söylüyorum ama yapamıyorum.onbeş kere tekrarlamam lazım belki de. Sonra geçemem sınıfı, büyük adam olamam, kimse kıyafetimi beğenmezse kürkümü de yemez sonra. O zaman neyim kalıyor ki? İnsanlar birbirlerinin çıplaklıklarından utanıyorlar, ayıp diyorlar elleriyle gözlerini kapatıp iki parmaklarının ortasını açık bırakıyorlar. Sanki görmüyoruz! Görüyoruz işte bir et parçasının ne kadar önemli olduğunu! Zaten ben bunu pek umursamam. Bananeyse! Kim neyi seviyorsa onunla mutlu olsun! Ama homofobik olmadığımız zamanlar da yok değil. Bize dokunmayan yılan bin yaşasın der gibi. Çalındı insanlığımız, farkında değil misiniz? Hiç birimiz bıraktığımız yerlerde değiliz. Bulamıyoruz çocukluk yaralarımızı bu yüzden onlarda bizimle büyüyor.. sonra kanser diyoruz, verem diyoruz, aids diyoruz ama hepimiz acılarımız yüzünden ölüyoruz!

Aaa canım değer mi bu kadar sinir, strese? Kaç kere geleceğiz dünyaya? Çünkü daha önce öldüklerinden biliyorlar kaç kere gelineceğini..çünkü çok kolay kafanı bişeylere takmamak.. bayılıyorum böyle insanlara, nasıl unutuyorlar geçmişlerini..
ama çok seviyorum ben geçmişimdekileri..hep göresim geliyor, şaplatıp ensesine, benden sonra ne güzel bi adam olmuşsun! Ömür törpüsüymüşüm resmen, benden sonra gençlemişsiniz. Aman beni sormayın, ben hep yerimde sayıyorum. Sizlerden sonra hiç büyüyemedim. Hormonlarımı çalmışsınız ah hayır belki de gençliğimi, belki de geleceğimi! Çünkü sevdim ben hepinizi, saf saf sevdim. İnandım düşünmeden. Düşündükçe inanmamaya karar verdim zaten.
Şimdi inançsızlığımla yürüyorum. Bu süper bir duygu, seni kimse izlemiyor, canını alacak kimse yok, öyle yüzyıllarca yaşayacaksın..

korkunç! Saçlarım beyazlayacak önce, ellerim kırışacak, yüzüm de benler çıkacak. Yaşlı ve ölümsüz bir insan olarak devam edeceğim. İstemem. Ben yapacaklarımı bitirdikten sonra faiziyle öderim yaşamı.

Çok bi düşünüyorum seni. Sürekli düşünüyorum. Kafamı kaşıdığımda aklıma giriyorsun, canım tatlı istediğinde düşlerime, kapatınca gözlerimi uykuma geliyorsun. Sabah yüzümü yıkarken aynaya yüzün yansıyor.Çocuk gibi oluyorum! Görsen nasıl dans ediyorum. Sonra görmediğin aklıma geliyor.. unuttuğun belki de.. ben hiç yokmuşum gibi davrandığın. Hani karşılaşsak bir gün bir yolda kenara çekilip yol verdiğin biri gibi olduğumu..bunu istemiyorum! Ben de arada bir aklına geleyim, ''ne deli kızdı yahu, bana yapmadığını bırakmadı, ama iyiydi.çok saçmaladığı zamanlar da bile severdim'' onu de. Yüzün gülsün. Gülmeyecekse eğer yüzün, beni boşver. Ben senin bildiğin kadınlardan değilim anladın mı? Ben diğer kadınlar gibi acılarımı içimde yaşayamıyorum.
Yüzüne atasım geliyor anılarımızı. Ne anısı ya? Biz seninle anları yaşadık. Kahve içtik, ben kahveli bira içtim, sahilde yürüdük, arabada kavga ettik. Ben kapıyı vurdum çıktım. Sen inanamadın. Ama huyumdur, iki saatten sonra kadından canavara dönüşürüm. Keşke sadece o anlarımı görmeseydin.seni sevdiğim anlarıma da denk gelseydin. O zaman mutlu olurdun, inanırdın, arardın. Ben sana arama dediysem gerçekten arama demedim ki.eğer ikinci kez ararsa açacağım derim kendi kendime ama sen bi kere bile aramazsın. Ben kendime çekilirim.seni hep görürüm ama sen başkasına ait olursun. Aidiyetsizlik duygusuna da alışkınım. Merak etme! Küsmem. Ben zaten uzun süre sus kalamam. Kalıyorsam o ben değilimdir, bir de yakından bak.


Kayıyor gibiyim, yüksek bir tepeden aşağıya. Ama nasıl güzel taşlar, kafama batıyor. Hayal meyal yüzünü görüyorum.. durup dururken kahkaha atmaya başlıyorum. Sen ordasın ya, dünyada bundan daha güzel ne olabilir ki?ben en çok neye gülerim? Sen ordayken ben burda nasıl yaşarım?

Başkalarına inanarak yaşarım, başkalarını sevmeye çalışırım, bana güzel şeyler söylesinler kanayım derim. Ama olmaz. He defasında yüzünü görürüm. Susarım.işim çıktı gitmem lazım derim.
Bir aşkın içinde sen yoksan, annem beni hep eve erken çağırır!

Bak elimde ne var? Eğer bunu kabul edersen sana çok müteşekkir olurum. Ne olmaz mı? Çok mu değerli senin için? Benim bir adamı gördüğümde yok saydığım kalbim senin için beş kuruş ediyor ya,

bundan daha büyük aşk tanımam!

Özgen.
 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !