En Güzel Hikayem

"şimdi yola çıksan, ben temizliği bitirdigimde gelirsin. böylece hazıra gelmiş olursun. bu bir teklif mi ? evet." – Nihan Deniz Kilitcioğlu.


Biz birbirimizi hep çok sevdik. Bunu belli aralıklarla ve düzenli olarak yaptık. Birbirimizi seviyor olmak sanırım bu yüzden zamanla önemini yitirdi ve bir işe dönüştü. Fark ettim ki, O kapıyı da seviyordu- beni de. Ve ben salonumun duvarlarına O’na anlattığımdan daha çok dert anlatıyordum.


Bu hikâye böyle başlamamıştı aslında. Ben O’nu gördüğüm ilk gün seveceğimi anlamıştım. Konuşmaya başladığında, kahvesini içerken, içimden küfürler yağdırırken de O’nu seveceğimi biliyordum. “Bir insanı sevmekle başlayacak her şey “ diyen şaire inat, kendi sonuma hazırlanıyordum. Herkesin intihar şekli başkaydı ve benim bir insanı böylesine sevecek olmam, nefes alarak kendimi öldürmek demekti.
İnanabilirsiniz ki bundan bir an bile pişmanlık duymadım. Bazı geceler kalbimin sızladığını duyumsayarak uyanırdım, babam bundan korkar- beni doktora götürürdü, belki de utanırdı benim gibi bir kızı olduğuna, ben de doktora kalbim sızlıyor demeye utanırdım.
İnanabilirsiniz ki, ben O’na benzeyen başka adam tanımadım. Oysa hiç kimseden farkı yoktu. Bunu anlamak için deneyler yaptım. Başkalarını tanıdım, onları alıp evime götürdüm, yemek yedim ama hiç birini kahve içerken sevemedim.
Yalnız kalmak istedim. Bunu kendimleyken başaramadım. Benim yalnızlığım O’nun yanında oturmaktı. Ve tüm kalabalıklar, O yokken, konserve kutusuna tıkılmış insan ziyanıydı.

Bir akşam gözlerini dikmiş, gözlerime bakarken, gözlerinde kendimi gördüm- kendime çok güldüm. Gittiğimi sandığım yollardan koşarak dönmüş ve yine karşısına oturmuştum. Kazandığım sandığım zafer bana uzaktan nanik yapıyordu- kadının yanında küfür edilmezdi. Kendime ayıp edemedim. Sanırım kafayı yiyordum. Sustum.
Bu sessizlik epey uzun sürdü. Biliyordu, ben başka kimse için sesime menekşe ekmez, sarhoş olmazdım, farkındaydı akıllı bir kadını aptallaştıracak tek şey O’nda saklıydı.
Ama anlamıyordu,

Şimdi yola çıksa, ben O’nu içimden temizleyene kadar anca gelirdi, böylece boşa gelmiş olurdu. Bu bir teklif miydi? – hayır, reddedişti.

Özgen.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !