İç çöküş

Daha bu yaşımda sigarayı azaltmamı söyleyen doktora, steteskopunu bırakması gerektiğini söylesem ne hissederdi acaba. Saçmalamış olurdum. Bana bir konu verin senelerce saçmalayabilirim zaten.
Sevdiğim adam ölmemden korkuyor ki ona defalarca söyledim; ölmeyeceğim ben. Yalnız başıma şurdan şuraya gidemem ki. Nasıl terk edilir bu koca dünya bir anda?

Yaz geldi. Kapı önleri ağlamak için pek müsait değil.Çoluk çocuk dışarıda. yüzüne yüzüne bakıyorlar insanın, güleceğin yoksa da gülüyorsun. Ağız dolusu aşık oluyor ya insan bir de. O da komik.. Görünür de olan bişey yok ama içinden kopanlar oluk oluk.
öyle güzel susan insanlar tanıdım ki, hikayeleri yüzlerinden okunuyordu. Yalnızdılar ve yalnız olmak yaz gelmeden de dışarıda olabilmekti. Yetmiş milyar acı, çek çek bitmez. Ne güzel.

Yaz geldi. Ben O’nun yüzüne baktım. Bunu rüyamda yaptım. Gözleri kapalıydı. Alnına elimi sürdüm, karadenizin hırçın rüzgarı, delikanlı adamları geziniyordu, yanağına dokundum, egenin sıcaklığı geldi avuçlarıma, tam o an ‘’ gitme’’ diyebilseydim gitmezdi belki. Dudaklarının iki çizgisi, Ağrı dağı. Bitmeyen bir düşmanlıktı aramızdaki. Ne o kabul edecekti yaptıklarını ne ben özür dileyecektim. Uyandım.

Duvarlarıma bir kat daha çıktım, ayaklarımı biraz daha yanaştırdım bitmeyen yollara, bir sigara daha yaktım, her ne yapıyorsam bir daha yaptım. Dışardan görenler bir adım daha kaçtılar geriye. Kimse beni yıkamazdı. Çünkü ben susardım. Gerçek acının sessizlik olduğunu geç öğrenmiştim ve bunu beni daha çok yaralıyordu. Ağzıma gelenleri O’na söyleyeceğime kaldırımlara tükürüyordum. Vatana millete hayırlı bir evlat olamamıştım. Aslında bunu umursadığım da yoktu. Boğuluyordum.

Gördüğünüz perdeler hep kapalı ya güneş sızmasın istediğimden. Uyku ölümün kardeşiyse beni uyandıran her ışık da yeni günün başlangıcı. İstemiyorum. İstemiyorum. Çünkü her şey aynı. Değişebileceğimizi ummuştum. Bu yüzden onca mesafeden geri dönerken kanatlarım kanarcasına uçmuştum. Benim evrimim yarım kaldı. Sakın kınama bu kuş beyinliliğim ondan.

Bir şey değişmedi.

Bunu fark etmem geç oldu, affet. Zamanını aldım senin de. Zaman dediğim benim söylediklerim, senin sustuklarından ibaret birkaç cümle. Onurulmayacağız bu saatten sonra, bırak dağınık kalsın. Senden sonra gelen toparlar nasılsa etrafı..

Çoluk çocuk dışarıda. Çıkıp ağlayamıyorum.

Çünkü yaz geldi.
Öğrenmiştim, her ülkeye yaz böyle gelmiyordu.

Özgen.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !