M.

 


 


 

Bir varmış bir yokmuş. Develerin pirelerin, atlar karıncaların üzerinde yol alırlarmış. Bazen zeki müren dinlenir imiş, bazen ismail yk gençlerin gözdesi olurmuş. Dünya böyle bir dünyaymış.

İnsanlar çok riyakar ama bir o kadar da kibar olduklarından kimse kimsenin asıl yüzünü göremezmiş.

Hayat değil de , maskeli baloymuş. En güzel insan taklidi yapan kazanıyormuş.


 

Böyle bir dünya içinde saçları turuncu.saçları siyah.saçları sarı.saçları rengarenk, yarım akıllı, düzinelerce kırık kalbe sahip bir kız yaşarmış. Kendine pek bakmazmış, bazen çok içer, bazen çok kaçarmış. Tuvalete oturup, deterjan arkasındaki yazıları okurmuş. Hiç kendine bakmazmış, çok paspalmış.


 

Pasaklıymış. Dağıtıp, dağıtıp gidermiş. İş toplamaya gelince tembelliğinden uyurmuş. Uyuyarak büyüyemediğinden hep cüce kalmış-mış.

Dışardan bakanlar gülmüşler, eğlenmişler. Bazıları çok sevmişler. Ama aslında sanmışlar. Sevdiklerini sanmak, sevmemelerinden daha kötüymüş. Gitmişler.

O kadar giden görmüş ki, gitmeye cesaret edemez olmuş. Kalakalmış. Bilmiş. Kalan, gidenin boşluğunu da doldurduğundan iki kat olurmuş. Kocaman olurmuş, küçücük kalırmış.


 

Elinden horozdan şekeri, ayaklarını sallandırdığı bir deniz kenarında demiş ki ben artık sevmem kimseyi. Kimseyi sevemem. Benim kalbim yok. Orda bir boşluğum var ve onu en hain, en lanet duygularla besleyeceğim.

Kendinden bir heykel yaratmış. Taşa benzeyen. Dokundukça ufalanmasın diye kendini kaçırmış ellerden.


 

Artık turuncu saçlı.siyah saçlı.sarı saçlı.rengarenk saçlı bir canavar imiş.tüm dünya ondan korksunmuş, kaçsınmış. Kimse sevmesinmiş. İsmail yk ve türevleri ona yetermiş.


 

Bir gün bir uçuruma gitmiş, bakmış bakmış aşağıya, atlasam mı demiş. Atlasam ne olur ki, deprem sanarlar korkarlar ama öldüğüme kimse üzülmez demiş. Miş.

Adımını atmış. Sonra tanrının meleklerine, almanların übermenine, kulların mesihine yakın bir insan evladı. I ıh insan değil işte. Garip bir yaratık. Yaratık değil. Güzel bir kadın. Evet güzel bir kadın, tutuvermiş omuzlarından. Düşme. Düşersen ben de atlarım demiş.


 

Yok demiş. Sen atlama. Tamam kötü biri olabilirim ama kimsenin ölümüne sebebiyet vermek de istemem.


 

Sonra işte. Sonra. Zaman geçmiş. Kocaman zamanlar değil ha. Onlar küçücük zamanlara kocaman anlar sığdırmışlar. Hiç birini de anı yapacak kadar eskitmemişler.

 

beraber büyümüşler, düşmüşler, gülmüşler, savaşmışlar. Yarım akıllı kız yeniden çocuk olmuş.

Sevmiş.çok sevmiş. Bilmiş ki hem sevildiği kadar hem de sevildiği şekilde seviyormuş.


 

Dost dosta aşık olur mu diye sormuş bir gün bir bilgeye. İki insanın arasında aşk olursa o dostluktur demiş bilge ona.


 

Anlamış.yaşamış.görmüş.farketmiş.bilmiş.ermiş.erilmiş.


 

Şimdi birazcık gidiyormuş rengarenk saçlı yarım akıllı kız çocuğu. Birazcıkmış. Hemen geçecekmiş. Güzel kadın gözlerini açıp kapayana kadar. Dünyanın en güze hediyesini vermiş ki,

hiç kırılmamış bir kalp.. Hem bilmiş ki bizim yarım akıllı kız çocuğu, bu sefer at nalı kadar bir nazar boncuğuna ihtiyaç yokmuş..


 

onlar tüm kötü düşünceleri, fesat hallenmeleri, ancak filmlerde olur denilen insanımsıları beraber yenmişler.


 

Ve artık fonda ismail yk değil, zeki müren çalıyormuş ;


 

''sevemez kimse seni benim seni sevdiğim gibi...''


 


 

özgen.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !