Sen Beni Tek Gecede Terkettin.


"ben seninle sevgilim/mutsuz ama bahtiyardım"



Ah sevgili,

Sana geldiğim günü anımsıyor musun?Alabildiğine çocuk yanımla,olabildiğince sev beni istemiştim.Alelacele namusumu örtmek için giydiğim uzun elbise,
yarım yamalak topladığım uzun saçlarım ve cebimde üç kuruş para.Kaçmış da gelmiştim sana,kocaman şehrin,kocaman elleri olan adamlarından.
Boğazı geçerken ardımda kalan şehire bakıp,gülümsemiştim;
''Ben sevilmeye ,
ben sahici bir masala gidiyorum İstanbul,sen şimdi kal bir başına
seni ikiye ayıran ve kavuşmana izin vermeyen bu köprüyle''
Sana geldiğim günü anımsıyor musun?Saçımı okşayıp,yatağa yatırmıştın beni,çıkarıp kıyafetlerimi,açıkta kalan yaralarımı izlemiştin.
Karnımdak,kasıklarımdak,bacaklarımdaki yanıkları okşamış ve başlamıştın anlatmaya;

-Sen,insanları,hayatları,ırmakları çok sevmişsin çocuğum.Kendine büyük bir dünya kurmak ve herkesi bu dünyaya sığdırmak istemişsin.
Adamların,kadınların ve çocuklarınla geniş bir aile olmak istemişsin.Hiç giyinmemişsin onların karşısında,saklanmamışsın ücra köşelere,
koşarak gitmişsin her çağırana.Irzına geçmişler çocuğum senin hayallerinin,düşlerini bozuvermişler bin bir türlü gerçekle,üstünü örtmüşler,
yalanlar söylemişler.Kanmış ve kanamışsın..Tüm bu yanlışlardan kendine bir dünya kurup,içine saklanmışsın.Büyük adamlar ve güzel kadınları sevmişsin,
tozlu kitaplara dokunmuş bu küçücük eller.Masallar istemişsin ve herkes sana gerçekleri anlatmış.
Yara yerlerini hayallerinle kapatma çocuğum,biri gelip üstüne basabilir.

Sarhoş halimle,yarım yamalak cümlelerimle toparlayabilmiştim ağzımdaki harfleri;

-beni
çok
sev
annemden
çok.

-İnsan seninle yaşayıp yaşlanmalı.Ben sana kıyamam çocuğum.Ben diğerleri gibi ortada bırakamam seni.Yaralarına yara,kasıklarına baba olamam.
Seninle sevişemem,içine giremem,içime yerleşmene izin veremem.soyutladığım kendime somut bir sen bırakamam.Varlığın bu kadar güzelken senin,
nerde olduğun bir önemi yok benim için.Yarın burdan çok uzak olacak ve zamanla unutacaksın.

gülümsemiş,
orda o an olmanın,sana sarılmanın ve kokunu içime çekmenin keyfini yaşamış.O an tekrar doğmuş,tekrar çocuk olmuş,koşmuş,düşmüş,
sevişmiş,ağlamış  ve tek bir gecede
annen olmuştum.
yarını hiç düşünmeden
ve asla inanmadan
zamanla unutacağıma.
sadece uyumuştum.


Ertesi sabah,başıma saplanan acıyla uyanmış,kızgınlıkla küfürler etmiş ve geçirip üstüme bir kaç beden bol gelen aşkını çıkmıştım kapıdan.
Gülümseyerek veda ettiğim istanbula,rimellerim akarak geri dönüyordum.Şehir güldü,kalabalık ve kaba adamlar yüzüme tükürdü,
kadınlar ayıpladı..
yaşamak bu şehirde bir işkenceydi
ve ben tüm acılara açıktım.

Biliyor musun sevgili,
o geceden beri  iki yaş büyüdüm.
Söylediğin gibi hayat devam etti.Kaygılarımı azaltacak,yalnızlığımı paylaşacak adamlar buldum.sevdim.Anneme iyi baktım,kendimi soğuktan korudum.
Atkıyı hiç yıkamadım,kokun hep boynumda kalsın diye.Kokumu sevdiler,kokunla seviştiler.Kitaplar okudum,nietzcheyle hiçleştim,kantla tanrılaştım
fante ile boka battım.Çamurlu yollarda ayağım taşa  takıldı sevgili,düştüm içine türlü saçmalıkların.
dibe de vurdum,zirveye de tırmandım.Yazdığım karakter olmaya ve oyunlarla yaşamaya başladım.duvarlara fotoğraflarını astım,babama seni anlattım.
Rakı sofralarında sarhoş olup,kustum.kustum içimde ne varsa sağa sola,sana sona.
Biliyor musun sevgili
o geceden beri sana çok aşık oldum.İkimize bir dünya yarattım senin bile haberinin olmadığı.yıkadım üstünde geçmişten kalan ne varsa,doyurdum anne sütüyle
herkesin yaşayabileceği bir hayat biçtim bize.çok süründüm sevgili,çok yokluk çektim senin olmadığın gecelerde,kendime dokundum,kendimi okşadım,kendimi tokatladım.
her ben senden oluşuyordu ve her sen bana biraz daha uzaktın çünkü.
Çünkü artık cümle kurmak benim için,sana benzemeyen adamların yataklarından geçmekle başlıyordu.sense başka kadınlardan ölü çocuklar doğuruyordun.
dediğin gibi sevgili zamanla geçti.
zaman üstünden geçti yaraların.ben biraz büyüdüm, sen biraz yaşlandın.
acılar hafifledi.
boşluklar aynı kaldı.

sonra buLuştuk sevgili.Senin güneye bakan evinde.ben konuştum tüm gece..
sana biriktirdiklerimi anlatmamak için hayatın saçmalıklarından bahsettim.saçlarımı ördün ve dizlerine yatırıp uyuttun.
görmedin.
ağladım sevgili.
içimde açtığın boşluğu senin bile dolduramayacağın bir yerdeydim artık.
kendime ağladım.
..
sabah oldu.
ben yine otobüs camına dayanıp döndüm evime.
çünkü
bu aşk,
gelip gitmekle,gidip kalamamakla yazılmıştı kaderime.

ocak diyorsun sevgili,değişecek ocakta herşey ..
oysa sen beni temmuzun tek bir gecesinde terketmiştin.
şimdi nasıl güvenmeli mevsimlere..
giderken aldığın iyelik eklerine iyi bak
ah
sevgili'm.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !